آخرین شعرم را
به جرم بزرگترین گناهم
به صلیب چشمهایت می کشانم
و خاکسترش را
بی هیچ آب و آینه ای
همیشه به چله خواهم نشست . . .
+
نوشته شده در شنبه دوم شهریور 1387ساعت 19:28 توسط اسیر
|
به نام خدا
فرزند زمستانم
عاشق پاییز
همسایه بهار
چند کوچه مانده به تابستان
دلم خاکیست
نگاهم بارانی
سرنوشتم اسیر زندان زمان
توسل از ترس می خوانم
آرمانم ازبلوط . . .